Storythai

เมื่อวานไปตึก รู้สึกรำลึกอดีตมาก
ไม่ได้ไปรอน้องตอนกลางคืนแบบนี้มานานโขแล้ว
ตอนแรกเจอกลุ่มน้องเปีย แต่ก็กลับกันก่อน
รอซักพัก ไมค์เดินลงมา
จะบอกว่าไม่รู้ตัวเองมีเรดาร์ หรือว่าน้องเด่นกันแน่
ลงมาพร้อมคนมากมายแต่ก็เตะตามากๆ
ไมค์เลี้ยวมาเข้าห้องน้ำก็เลยไปยืนรอ
พอออกมาก็ขอถ่ายรูป แล้วก็คุยๆ
จบก็ถามว่ากลับแล้วเหรอ ไมค์บอกว่าไปแล้วเดี๋ยวกลับมา

พอไมค์ออกไป ก็นั่งรอกอล์ฟ รอไปเป็นชั่วโมงแต่ก็กลับก่อน
คือ รู้แล้วว่ากอล์ฟจะเลิกดึก เลยกลับก่อนดีกว่า

ระหว่างที่รอกอล์ฟก็นั่งคุยกับพี่อ้อยว่า "ชั้นมาทำอะไรที่นี่~"
จริงๆนะ บ้าหรือเปล่าเนี่ยตู
โทรไปคุยกับพี่เล็ก พี่เล็กบอกว่า กลับบ้านเถ๊อะ ทำอย่างกับไม่เคยเห็นไปได้
อย่างฮาอ่ะ

ตอนไปขอไมค์ถ่ายรูป ไมค์ตอบว่า "ได้ฮะ" อย่างน่ารัก
แต่ก็รู้สึกขำตัวเองในใจว่าทำบ้าอะไรเนี่ยยยย

ขากลับจากตึก นั่งคุยกับพี่อ้อยว่าทำไมชั้นถึงรักเด็กสามคนนี้จังวะ
สามคนครับ รวมหญิงไปด้วยอีกคน
ที่กลับบ้านนี่ต้องบอกว่า "เราต้องรักตัวเองให้มากเท่ากับรักน้องนะ"
ขืนรออยู่อาจจะตายได้เพราะว่าเหนื่อยเกิ๊น
แต่จะว่าไป ไอ้ที่เคยรอจนตีสอง ตื่นไปเรียนหกโมงอะไรแบบนี้ก็ทำมาแล้ว
ตอนนี้ทำแบบนั้นไม่ไหวแล้ว แก่ตัวลง ทำงานก็เหนื่อยกว่าเรียนด้วย
เอาเหอะ พูดถึงการทำงาน ที่ทำอยู่นี่ก็ไม่ได้ทำเพื่อตัวเองเลยว่ะ

ต้องร้องเพลงของ Lihanna (ใช่มั้ยกอล์ฟ)
Hate how much I love you, boy...